در بهشت

کنار جاودانه جویبار

با تنی آسوده از نیاز

به تو می اندیشم

فراموشت کی توانم؟

بگذار رنگ سکوت تا ابد

بپوشاند اندوه نازنینم

 می روم اما

فراموشت؟

نه نمی توانم

 بئ ده نگ-نودشه-۱۳۸۹