باسلامی پراز محبت و صمیمت به همه ی خوانندگان عزیز این وبلاگ امیدوارم تا الانی که این وبلاگ دایر شده است توانسته باشم با شعرای خویش بانی شعف درونی؛وشاد شدن ذایقه ی شماعزیزان باشم هم اکنون هم بنابه خاطر رفتن به خدمت سربازی موقتا متوقف می شود البته شعرای زیادی دم دست دارم که اگه خدا قسمت کند شاید درآینده ای نه چندان دور به صورت کتابچه ای به چاپ رساندم درخدمت همچنان دفترم را همراه دارم بیقین؛ مارا از دعای خود محروم ندارید غرض از عوض کردن عکس وبلاگ هم این بود که چندنفر راجب به آن نظر خصوصی داده بودن و یادآور شده بودن؛خیلی کلاسیک وسنتی وبه اصطلاح از مد افتاده است طوری که به من بربخورد؛ ولی من آن را واسه این گذاشته بودم که هم نوستالژی قشنگی واسم داشت هم نشان بدم آدمی نباید فرهنگ وآداب خود رافراموش کند به یاد این بیت مولانا افتادم هرکسی دورماند ازاصل خویش بازجوید روزگار وصل خویش منم بخاطراینکه نشان بدم نه فقط این لباس زیباست نشان آدمیت؛عکسی همچین یخرده فشن گذاشتم تا ذایقه ی دیداری ودیده ی حس بین وصورت پرست افراد این قرن به اصطلاح زیبا مدار همچین خدشه دار نشود که ما را بار متلک قرار بدن ودست از سر کچل ما بردارند از وقتی اون عکس راگذاشته بودم به نوعی دیده ی مدرن مآب وسانتیمنتال ایشان را آزرده میکرد این را گذاشتم به قول بچه ها حال کنند ولی بدانیم که هیچ رفرمی ظاهرگونه ای باعث تغیر باطنی نمیشود فی الختام همه ی دوستان خوبم؛ شادباشید وشاد بمانید برای همه تان آرزوی تمام شدن آرزوهایتان رادارم؛ تا بااون تنهایی مقدس روبه رو بشوید اگه فرصت شد سرمیزنم سرمیزنم وبه روزش میکنم؛درغیراین صورت عذر مرابپذیرید بدرود تا نمیدانم